बाहिर मुसलधारे पानी परिरहेको थियो । सडकमा मान्छे र सवारीसाधन गोदिएर आफ्नो गन्तब्यतर्फ लागिरहेका थिए । साउनको झरीमा झरेको पानीले मौसम चिसिएको थियो । म भने सदाझैं उही चाबेल स्तुपा ‘अपोजिट’को क्याफेमा बसेर तातो कफी पिउँदै थिएँ । एकतलामाथीको त्यो क्याफेको कालो पारदर्शी सिसाबाट बाहिर नियाले स्तुपा र वरिपरिको दृश्य छलङ्र्गै देखिन्छन्, मनमोहक । हो, त्यस्तै दृष्यको सुन्दरता लुटन् मेरो पाइला सधैं बेलुकीपख त्यही क्याफेतिर मोडिन्थ्यो र त्यही टेवलमा गएर अडिन्थ्यो, जुन टेवलमा म सधैं बस्ने गर्छु । त्यो…

नेपाल ठिङ्ग उभिएको थियो, हातमा हत्कडी लगाएको उसले टाउको यताउति घुमाउँदै थियो । सायद, ऊ यमलोकको वातावरण नियाल्न ब्यस्त थियो ।

–‘सतर्क ।’ जिब्रो लामो तन्काउँदै दुई द्धारपालले यमराज आएको जानकारी दिए । सधैंजस्तो यमराज बढो शानसँग अघि बढे र सरासर आफ्नो आशनमा गएर बसे । यमराजसँगै आएका ४ तरुनी सुसारेहरु पनि उनकै सामुन्नेमा…

 ‘कोहीलाई के धन्दा, कोहीलाई के धन्दा ?, घरज्वाईंलाई खाना धन्दा ।’ बुढी च्याँट्ठी ।

–‘हैन, त्यो ७ सय कोस टाढा हुने ‘गेम’का लागि तिमी किन यति मरिहत्ते गर्छौ, हँ ?’ म के भनौं भनेर सोच्दै थिएँ, बुढी आफै बोली ।

–‘के पाउँछौं, रातभरी नसुति–नसुति गेम हेरेर ? अर्कैले खेल्छ, अर्कैले हार्छ–जित्छ, पुरस्कार लान्छ, तिमलाई के…

‘वीरेन्द्र वीरबिक्रम शाहदेव, एड एज अ फ्रेन्ड’ भन्दै फेसबुकको दाहिने कुनोको माथीपट्टि एउटा पेज देखा प¥यो । पूर्वराजा ‘वीरेन्द्र’ भन्ने बितिक्कै एकैपटक बाढी आएझैं २०५८ साल जेठ १९ गतेको त्यो रात र घटना मेरो दिमागमा फन्फन्ती घुम्न थाल्यो । केही बेरमा म सम्हालिएँ । र, हतार नगरी पूर्वराजा ‘वीरेन्द्र’लाई ‘एड फ्रेन्ड’ गरें ।…